Tęsknota za domem to nie słabość ani niedostatek adaptacji. To normalna reakcja na stratę, której często nikt obok nie uznaje za stratę.
Dziś damy tęsknocie miejsce. Nie po to, żeby ją pokonać. Po to, żeby ją usłyszeć.
Wyobraź sobie miejsce z domu. Nie obecnego. Jakieś konkretne: podwórko, kuchnia, droga do pracy, okno. Nie wybieraj długo, weź pierwsze, co przyszło.
Zamknij oczy, jeśli tak wygodniej. Pobądź tam minutę.
Potem, jeśli chcesz, napisz list do kraju, który zostawiłeś. Można ze złością, z miłością, z milczeniem.